و از مصائب دشوار پيشگيرى كند ، و بر ما سكينه و و قارى نازل گردانى كه روى دل ما را با انوار عشق و محبّتت بپوشاند و ما را در ركن استوار خود ( توحيد خدا و ايمان كامل ) جاى ده و از هر سو در حفظ و حراست خويش ما را فراگير به حق مهر و محبّتت اى مهربانترين مهربانان . . . » براستى كه در اين مناجات امام عليه السلام به ما آموخته است كه چگونه در گرفتاريها و مشكلاتمان به خداى تعالى پناه ببريم و چگونه برآوردن حاجاتمان را از درگاه او بخواهيم ، و مسلّم است كه هيچ وسيله‌اى براى ما جز تضرّع و زارى از روى اخلاص و درخواست از روى ادب وجود ندارد و اين كه براى خود هيچ نيرو و توانى نمىبينيم و هيچ كسى در عالم نيست مگر آن كه نيازمند به ذات مقدس اوست . ( 1 ) مناجات پانزدهم اين مناجات معروف به « مناجات زاهدان » است و از دل‌پسندترين مناجاتهاى آن حضرت مىباشد : « الهي اسكنتنا دارا حفرت لنا حفر مكرها . و علّقتنا بايدي المنايا في حبائل غدرها ، فاليك نلتجئ من مكائد خدعها ، و بك نعتصم من الاغترار بزخارف زينتها فانّها المهلكة طلّابها ، المتلفة حلّالها ، المحشوّة بالآفات المشحونة بالنّكبات . الهي فزهّدنا فيها ، و سلّمنا منها بتوفيقك و عصمتك ، و انزع عنّا جلابيب مخالفتك و تولّ امورنا بحسن كفايتك ، و اوفر مزيدنا من سعة رحمتك ، و اجمل صلاتنا من فيض مواهبك ، و اغرس في افئدتنا و اجمل صلاتنا من فيض مواهبك ، و اغرس في افئدتنا اشجار محبّتك ، و اتمم لنا انوار معرفتك و اذقنا حلاوة